هر که غمت را خرید عشرت عالم فروخت...... باخبران غمت بی خبر از عالمند
رفتي؟ برو كه اشك منت راه توشه باد...
خرم بمان.. به دست دعـا مي سپـارمت...به خدا میسپارمت ...
هست همیشه ...
و خواهد بود ...منتظر کنار جـــــــــــــاده ...
ستاره دلتنگ خواهد بود ...
پروانه هـــــــــا همیشه با وفـــــــــــا هستن ...
پاییز نوشت :: کنج آسمان بین همه ستاره هـــا , فقط ماه تنهاست ...::
نوشته سفر کرده 4:21 عصر دوشنبه 88/8/18
چک چک ...
بارید... نـــــــــــم نـــــــــــم ... غـــــــــــم ا نگیز ... تـــــــــلخ
و کوتـــــــــــاه ...
عــــــزیــــــز ...
آرام آرام قــــــدم بر تــن این جاده بگذار ... تا که رهـــــگذری حس نکند تلخی گامهای سنگین تو را ...
و دلتنگی سرد و غـــــمگین مــــــــــرا...
سکــــــــوت!!!!
و شایـــــد آن سوی رنگین کمان شهریست ...
آبی ... بیکران ... گرم ...
و دور...
راهی نمانده ...
بند کتانیها را محکم کن و دلــــت را قرص ... فقط چـــند روز قـــــدم ...
و آنگــــــاه از پس ابراها نمایان خواهد شد ...
نور ...
قاصـــــــدکان...
تنهــــــــایی بیکران ...
و مـــــــــــــــــــن...
آمــــــــین ...
پاییز نوشت:::د ر امــان خدا ... سفرت بخیر ... و باز ..., من و پاییز :::
توسط سفرکرده ساعت 11:03 شب جمعه 1388/8/15 شب صاف و پر ستاره پاییزی ت .ب
ابری هستی ... ولی چرا نمـــــــــی باری..؟؟
اگر بباری ... از بار غمت سبک خواهد شد ... دختـــــــــــرک منتظر هست ...
می خواهد ذهنش زیر نم نم اشکانت تــــــــــر شود ...
تا واژ ه گان سفید از گوشه قلم سرازیر شده و بر صفحه کاغذ شناور شود ...
تا شاید آرام گیرد ...و دیگر
پرستــــو ها کـــــوچ کردن ... دخترک باز هست و باز مـــــــــاند... و باز ساکن در خود...
شاید روزی هم پرواز شو د با پـــــــــــرستوها تا سرزمین آفتاب تابان ... و بازگو کند برایشان از ...
خــــــدا ...عشق ...پایــــیــــز... غـــــــــــــم ...و رهــــــــایی...
و چه نوای روح بخشی هست ...
::نوای آســـــــــمانی که در تمام هفت آسمان طنین انداز شده::
و چه لحظه های نــــــــــــابی هست لحظات بارانی...
و می نویسم با قلم عشـــــــــــق
:: عید بر تمام عاشقان مبارک ::
سالروز میلاد امام رضـــــــــــــا (علیه السلام )
و کاش کبوتری بودم رو به در حرمت....
پــــــــــاک و بی آلایـــــــــــش...
غربتم را با بودنت و همراهیت آبـــــــی مینگاشتم ...
و از رئوفیت و مهربانیت دل آرام میگشتم ...
پاییز نوشت::پرستوها دسته دسته از آسمان اتاقم عبور میکنند.و من در حسرت همراه شدن... وهنوز ساکنم:::
کاش پرســــــــــتو بودم ه... ن ... ن... ا
نوشته سفر کرده ساعت 6:09 شب پنجشنبه 1388/8/88 شب ابری پاییز ت. ب
دو چیـــــــــــــــــز ما را روشن می کنند:...
عشــــــــــــــــــق ... و مــــــــــــــــــرگ...
هر دو این ها . ما را به اقلـــــــــــــــــیم بی خبری میبرنــــــــــــد...
وقتی دچار عشــــــــــــــــق یا مـــــــــــــــــرگ می شویم ...
شــــــــــــــعله می کـــشــــــــــــــــیم...
:کریستیان بومن:
پاییز نوشت:::هنوز در خودم ساکنم ... بسته بسته ... شاید روزی شعله ور شوم ...:::
توسط سفر کرده 2:03 بعد از ظهر 1388/7/30 پنجشنبه روز آفتابی پاییزی
گاهی مترسـکها دوست دارن برن آسـمون...
گاهی تنهاترین دوستاشون کـــلاغها هستن...
گاهی همســـفری نیست ولی دیده میشن...
گاهی دوست دارم باهاشون زندگــــی کنـم...
گاهی همیشه دوست دارم پـــــاییز بمـــونه...
گاهی طبیعی دیده میشم ولـــی عجــــیب...
گاهی میــــــخندم. رازی در دل نهـــــان دارم...
گاهی ثــــانیه ها دوست دارن بایستن ولی...
گاهی باید پـر بشی تاسبک واره رها بشی...
گاهی تلخی ولی شـــــیرین هست تلخـی...
گاهی باید مـــن بشی تا بتونی حس کنی...
گاهی همیشه هستم ولی نــــــــــــــــهان...
کــــــــــــــاش ببینی ............ همیشه هست ...
آسمون هست ...
و خوش به حال دریــــــــا که فقط آسمونو میبینه....
پاییز نوشت:::ذهنم قفل شده ...شایدم ...خودم قفل شدم .... :::
نوشته سفر کرده ساعت 2:11 نیمه شب 1388/7/23 پنجشنبه شب پاییزی
دل من یه روز به دریا زد و رفت
پشت پا به رسم دنیـــــا زد و رفت
زنده ها خیلی براش کهنه بودن
خودش رو توی مرده ها جا زد و رفت
هوای تازه دلش میخواست ولی!!!
آخرش توی غبــــــــــــارا زد و رفت
دنبال کلید خوشبختی میگشت
خودشم قفـــلی رو قفلا زد و رفت
یه دفعه بچه شد و تنگ غروبــــــ...
سنگ توی شیشه فردا زد و رفت
شب مهتابی...
ماه پشت پنجره اتاقم پایین آمده بود...قرص قرص...دلم قرص بود.برای..!!!
پاییز نوشت:::شکستن ..برگشتن ...ولی دیگه شکسته موند...فکرشم نمیکردن ..بره..
گاهی بچگی خوبه تنگ غروب...:::
توسط سفر کرده ۲:۰۲ نیمه شب یکشنبه ۱۳۸۸/۷/۱۲ شب مهتابی
گفتي بمان!
مي خواستم ، اما نمي شد!
گفتي بخوان!
بغض گلويـــــــــم وا نمي شد!
اما نمي شد!
نمي شد!
و گاهی آرام گریستن از بلندای ذهن شنیدنیست.....
پاییز نوشت ۱ ::: ماه غروب نمی کنه...هنوزم شب هست ..فردا خیلی دیر خواهد شد :::
توسط سفر کرده ۱۱:۲۵ ظهر ۱۳۸۸/۷/۹ پنجشنبه مهر یه روز آفتابی پاییزی
از آن روزی که غم سوزد برایم .....غمِ غم هم فزون شد بر غمِ من
خواندنی نیست ... حس کردنیه ...
هر که غمت را خرید عشرت عالم فروخت...... باخبران غمت بی خبر از عالمند
توسط سفر کرده ۱:۴۵ ظهر روز دوشنبه ۱۳۸۸/۷/۶ کنار نسیم خنک پاییز
کاش می تونستم حستون کنم ....با تمام وجودم... بوی خاک میاد ...
توسط سفر کرده ۶:۲۲ غروب
.وقتی می بارن دیگه گرما ندارن
آخه دلا هم سرد شده ... کاش می شدمثله شما فکر کرد
ولی... نمی شه ... ممکنه می شد
ولی اجازه ندادین .... فقط باید حس کرد ... نمی تونین حس کنین..!!! ؟
چشمام یخ کردن ... ولی هوا سرد نیست .... شاید...دلم!!؟؟
نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه نیست ... دلای پاییزی سرد نمی شن
ولی چقدر عجیبه ... چرا چشمام یخ کردن!!!؟؟
پــــــــــــــــــــاییز.... دیگه کسی نیست ...فقط تو ...من و سکوت
کاش همیشه تو باشی... خوب میتونی لمس کنی کلماتم رو
فقط تو میدونی که تنها چشمام یخ کردن ولی دستام گرمه.. فقط کمی می لرزن
میدونی چرا ...راز دار خیلی خوبی هستی... سکوت همیشه خوبه
اومدم بیرون تا فیتیله فانوس کلبه رو عوض کنم.شاید ره گم کرده ای خسته باشه
......................................
پس نوشت:::دیگه نمیتونم خودمو ببینم...شاید دارم آماده میشم..داره بارون میادولی فانوس هنوز روشنه:
نوشته سفر کرده ۱:۰۵ نیمه شب ۱۳۸۸/۷/۴ شنبه پاییز نازنینم
سلام
پاورچین .پاروچین داره صدای قدمهاش میاد ... نم نم ...آروم ...آروم ...خوش عطر..
برگهای خشکش...آسمون ابریش... نسیم ولرمش...آرامش درونم هست...برای من دنیایی آبی هست
منتظرت بودم ... خیلی وقته ... خو ش آمدی .....فصل غریب من....
منتظرشم ..خیلی وقته ....خیلی وقته ..................
اومد ...بعد یک سال ....ولی من هنوزم هستــــــــــــــم ...مــــاندم ....
اون با طراوت موند ...ولی من ...؟؟؟..اون تونست خودش رو نگه داره ...ولی من ...!!!؟؟؟
قرار بود باهاش بمونم ولی نموندم ....بد قولی کردم ..اه اه اه
حالا که اومده ...براش میگم از تموم غصه هایی که همیشه لای دفترچه خاطراتم نگه داشتم...
براش میگم... میگم....چقدر نتونستم نهان بمونم ...........
چقدر فاصله گرفتم .... از خـــــــــــــــــــــودم ....و چقدر حس کردم درونم رو ...
این بارم بهش میگم ...کاری رو که نباید انجام می دادم ...ولی دادم ...
نتونستم طاقت بیارم ...ولی باید می آوردم ....
سرم رو روی شونه ی خنکش خواهم گذاشت و برای یه ساله گذشته خواهم گریست ...
تمام دلتنگیام رو براش هجی خواهم کرد ...د ــ ل ــ ت ــ ن ــ گ ــ ی.....
از کـــوچ غریبانه پرستوها براش شکایت خواهم کرد...اونا رفتن ...و من خیلی دیرتر رفتم ...
از یکی براش خواهم گفت ..که با بودنم ... خیلی اذیتش کردم ...........!!!؟؟
از یکی خواهم گفت ...که با نبودنم ....چقدر ازارش خواهم داد .......!!!؟؟
از یکی خواهم گفت.که نبودنش با عث کوچم شد .....و پرستویی شدم ... کوچ کرده...
که دیگه نه با بهار بر میگردم و نه با پاییز کوچ می کنم ...رفتـــــــــــم.....تا نادیده شدن رفتم...
دلم برای یکی خیلی تنگ میشه ....ولی نباید بشــــــــــه ...
چه کرده ای که دل چنین تو را بهانه میکند.........
آخه میدونید پـــــــــــرستوها نباید دل ببندن ..........
و حرف اخـــــــــــــــــــــــــــر...
بلاخره اومدی...خـــــــــــــــــوش آمدی عـــــــــزیـــــــــــز...ولی حالا چـــــــــرا ....وقتی شکســـــــــ ...
پــــــــــــــاییــــــــــــــــــــــز عــــــــــــزیــــــــــــزم تو یکی از معجزه های خداونــــــــــــدی
بــــــــــــــــــرام ...................
در آغوشت آرام خواهم گرفت و خاموش خواهم شد....تا ابد.............
پ.ن:::د یر اومدی و میخوای زود بری...من نمی زارم ..منو با خودت خواهی برد .....:::
نوشته سفر کرده ساعت ۳:۳۱ با مداد شهریور پنجشنبه ۱۳۸۸/۶/۲۶
صبــــــــــــــر کن
هیـــــچ کوهی بزرگــــــ نیست....
ایــن کلمات را بشنوید و ایـــمان داشته بـــاشید ....
ایــــــــــــــــمان داشته بـــــــــــــاشید....
او در درون تو زنــــــدگی میــــــــکند... او از اوج می نگـــــــــرد ...و می بــــــــــــیند...
درون آبــــــــــــــــــــ....
درون حقیقتـــــــــــ....
درون هستـــــــــی...
در انعکـــــــــــاس تو
او در درون تــــــــــــــــو زندگــــــــــــی میکند.... او در درون مــــــــــــــــن زندگــــی میکند ....
او از اوج می نگــــــــــــــــــرد .... هـــــــــــر چیزی را که مــــــــــــــــا نگاه میکنیم ....
درون آبـــــــــــــــ...
درون درخــــــتانــــــ...
در انعکــــــــــــــــــــاس تو
او در درون تــــــــــــــــــــــــــــو زنـــــــدگــــــــــــی میکــــــــــند....
.... بـــــــــــــــا تــــــــــــــــــو خـــــــــــــــــــواهد ماند ..
::: ولی اگه ماندنی باشم....:::
::: نتوانستم دل بکنم ......ماندیدم ...و خیس شدم .....خراشی عمیق ماند...:::
:::تا کلبه ام راهی نیست ....:::
توسط سفر کره ۰۰:۰۸ شب ۱۳۸۸/۶/۲۴ سه شنبه شهریور
امشب شب قدر است و من قدری ندارم
بحر دل آلوده ی خود بیقرارم
امشب شب قدر است و یک دنیا فقیرم
بیمارم و محتاج و در غفلت اسیرم
من آمدم با کوله بار ، بار زشتم
تا رنگ زهرائی بگیرد سرنوشتم
حیف اگر در شب قدر، قدرِ خود نشناسیم......
سفر کرده محتاج دعای مخصوص همه عزیزان هست....دعام کنیددددددددددددد 
شهادت مظلومانه خورشید ولایت را به همه مردم جهان تسلیت میگوئیم
امام علی ( ع ) فرمودند : .
وَ قَالَ ع اِمْشِ بِدَائِكَ مَا مَشَى بِكَ (تا درد همراه توست تو نيز با او همراهى كن
ناله کن اى دل به عزاى على
گریه کن اى دیده براى على
کعبه ز کف داده چو مولود خویش
گشته سیه پوش عزاى على
عمر على عمره مقبوله بود
هر قدمش سعى و صفاى على
" حسان "
دعـــــــــــــــــــــــــــا کنین فراموش بشــــــــــــــــــــــــــــــم
توسط سفر کرده ساعت ۱۴:۱۵ عصر سه شنبه ۱۳۸۸/۶/۱۷ التماس دعا
زیر نور مــــــاه... چقدر درخشـــــــــــــان به نظر می آید....
با چادر نماز سفید با گلهای صورتــــــی .....روی شنــــــها.... کنار دریا
دستانش را تا کنار صورتش بالا میبرد...الله اکــــــــــــــبر... اعوذ بالله من الشيطان الرجيم.......
بســـــــــــــــم الله الرحــــــــــــمن الرحــــــــــــــــــــیم..... الحمدالله رب العــــــــــــــــــالمین .............
..............................................................
................................
................
الله اکبر ..الله اکبر ..الله اکبر.......صعود ملکــــــوتیش تمام می شود ...
موج آرام تا کناره های سجــــــــاده اش می آید
و چادرش را از نــم نــــم دریـــــــــا خیس میکند ..
به آسمان خیره می ماند... آسمان چقدر وسیــــــع و بی نــــهایت هست ...
آرزوی شیـــــــــرینی را در ذهنش مـــــرور میکند ......
کاش او آسمان بود ..و ماه در سینه اش آرام می خفت ....
همیشه دلش میخواهد زودتر بمیرد ...دلــــــــــــــش برای خـــــــــــــــدا تنگ می شود.....
مشتـــی شـــــن بر می دارد... دستش را باز میکند ......
. تمام شن ریزه ها از بین انگشتان باریـــــــکش میگذرند و
فقط چند صـــــدف سفید و خاکستری باقی میماند ...
صـــــــــــــــــــــــــــــدفــــــها میل پیوستن دارند ..
بر می خیزد و پـــابرهنه تا زانوها داخل آبـــــــــــ می رود....
دسته مشت کرده اش را در آب فرو می برد و ....
صــــــــــــــــــدفها در آب رهــــــــــــــــااا می شوند ....
او لبخنــــــــــــده صــــدفها را به چشم حس می کند ....
در پهنه دریـــــــــــــــــا سایه آسمان درون آبـــــــــــ افتاده ...
با دستان لرزانش ماه را لمس میکند .. محو میشود ...
صورتش راتا نزدیکیه آب میبردو بــــــــــــــوسه ای آرام بر روی مهــــــــــــــواره ماه می زند ...
در دلش آرزوی شیــــــــــــرینی را مرور میکند ...
.کـــــــــــــــــــــــاش دریا بود تادر سینــــه آسمـــــــــــــان آرام میگرفت ..
امواج چه آرام و خنک در آب حرکت میکنند و
او را تا مرز خشکــــــــــــی میکشانند..........
تا مرز سبـــــــــــــــــکی....
و شـــــــــــــاید تا مــــــــــــــــــــرز نیستـــــــــــــــــــــــــــی....
و حتماا تا مـــــــــــــــــــــــرز دیــــــــــــــــــــــــوانگی....
................................
..............
....
نوشته سفر کرده ساعت ۱:۰۰ نیمه شب ۱۳۸۸/۶/۱۵ یکشنبه
زندگی چون قفسی است
قفسی تنگ
پــــــــــــــــــــرواز
تنهایی
و چه خوب هست لـــحظه غفلت این زندانبان
بعد از آن هم
پـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرواز و ســـــــــــــــــــــــــــــــفر
به ســــــــــــــــــــــــــــــــــــوی او
..................................................
توسط سفر کرده ۴:۴۵ سحر ۱۳۸۸/۶/۹
روی بلندی ایستاده بود... آسمان آبی بود... فقط چند لکه ابر سیاه داشت.... باید آنها هم محـــو
می شدند..
نسیم آرام می وزید ... و از بین دستان باز دخترک عبور میکرد و تمام جسمش را در بر می گرفت...
و زمیـــــــــــــن او را میخواند به خویش .... بلنـــــدی در نهایت خود بود.... و زمین خاکستری ....
فقط چند قـــــــــــــــــــــــدم دیگـــــــــــر......تمام تیرگیها محو خواهند شد ...
چشمان خاکستریش راخواهد بست و
تمام کسانی که دوستـــــــــــــــش دارند ...
تمام کسانی که او را شکســــــــــــــتند ...
و تمام اتفاقات شیرین و تلخ روزگــــــــارش...
به مانند رویــــــــایی درذهنش مرور خواهد شد ....
خود را رها خواهد کرد...
در تاریکــــــــــــــــــی ............و سقــــــــــــــــــــوط...............
...........................................................................................
آخرین قدم را که بر میداشت تا درون پرتگاه.......ناگهان نجوایی در گوشش پیچید.....
در دله تاریکـی رها مشو.....روشـــــنایی در چند قدمی تــــــــوست....
نجوا تکرار میشد .......
دخترک چند قدم به عقب برداشتــــــــــــ ...................
برای مدتی تمام جسمش بی حـــــس بود ...نسیم دستانش رو گرفت ....
ضربان قلبـــــــــش باز ایستاده بود ....
ذهنش سکـــــــــــــوت کرد ...... اطراف را نگریست ....
و در سکوت خود باقی ماند ..............
وفقط به یاد آورد ....
دله او از تبار ديوارهاي كاهگلي هســــــــــــــــــــــــــــــت
ســــــــــــاده ميافتد....
ســــــــــاده ميشكند....
ســـــــــــاده ميميرد ....
دل او تنها سخت میگریـــــد ....تنها سخت میگریـــــد....
و مدتی در سکـــــــــــــوت خود باقی خواهد ماند........
فقط........ سکـــــــــــــــــــــــــــــــــــــوت
نوشته قلم شکسته سفر کرده ساعت ۵:۳۵ سحر ۱۳۸۸/۶/۲
